خداوند در شبهای بی خوابی همراه شما خواهد بود. و با

 عشق خویش اشک های شما را خواهد زدود.

ماه رمضون امسال برام خیلی بابرکت بود! دلم نمی خواد از دستش بدم

حس میکنم خیلی چیزا عوض شدن یا دارن میشن.

این روزا حوصله ی هیچ کس و ندارم بیشتر ازهمه گذشته رو. نمیخوام دیگه

با کسایی باشم که تاحالا تحملشون کردم .دلم می خواد همه چیزو تازه

ببینم ، حتی دیگه مث قبل فکرم نکنم.

حالا مطمئنم اینا رو بخاطر ناامیدی نمیگم.

و اینکه یه جایی خوندم:

_اگر در جاده ی رویاهاتان سفر می کنید، به آن متعهد

 باشید. هیچ دری را باز نگذارید تا بهانه شود. بهانه ای

 مثل این که:

"خوب، این دقیقا همان چیزی نیست که می خواستم."

بذر شکست در همین جا نهفته است.

مسیر خود را بپیمایید. حتی اگر گام های شما نامطمئن

 است، حتی اگرمی دانید می توانستید این مسیر را بهتر

 بپیمایید. اگر امکانات خود را در لحظه ی اکنون بپذیرید،

بی تردید در آینده پیشرفت خواهید کرد. اما اگر

محدودیت های خود را انکار کنید،هرگز از آن ها رها

 نمی شوید.

شجاعانه با مسیر خود رو به رو شوید، و از انتقاد دیگران

 نهراسید. و، مهم تر از همه، نگذارید با "خود انتقادی "

فلج شوید.